Nietmisschien
Hetpaarddatvliegt
Aandoenlijk meisje met een propvol hoofd
24 november 2006 – Recensie door Tessel van Aalst

Een goed idee, zeventien liedjes, oranje, buikpijn, twee moppen en de weg naar school. Het zit allemaal in Kaats hoofd. Ook haar beste vriendje Kas woont daar in haar bovenkamer. Met hem speelt en fantaseert ze erop los. Maar dan moet Kaat naar school en is het tijd om Kas uit haar hoofd te zetten. ‘Nietmisschien’ van Hetpaarddatvliegt is een fantasierijke en ‘verantwoorde’ jeugdvoorstelling met een kunstig decor en mooie woorden.

In ‘Nietmisschien’ is de zesjarige Kaat (Annemiek Nienhuis) letterlijk de hóófdpersoon; de toeschouwers krijgen een kijkje in haar boordevolle hoofd. Dit wordt op het toneel verbeeld door een grote kast vol deurtjes, luikjes en laatjes. Kas (Reem Wittebols) zit bovenin en komt zo nu en dan achter twee deurtjes tevoorschijn. Aanvankelijk vindt Kaat het erg leuk om Kas te zien, maar als ze op school haar aandacht bij de les moet houden, haalt hij haar uit haar concentratie met z’n grapjes. Alle letters, cijfers, feiten en woorden die Kaat op school leert, stopt ze in de kast. Haar hoofd raakt zo vol, dat Kas er nauwelijks nog bij past en langzaam verdrijft Kaats kennis de speelse kindergedachten uit haar hoofd.
De metafoor van de kast is eenvoudig en treffend. Kaat haalt er allerlei voorwerpen uit die symbool staan voor bepaalde gedachtes of weetjes en het publiek ziet hoe Kas letterlijk in het gedrang komt door al het nieuws dat Kaat in haar hoofd opslaat. Kaat is aandoenlijk als kordaat meisje dat het zo graag goed wil doen, maar er niet in slaagt haar moeder en haar ‘jurkvrouw’, zoals ze haar juf noemt, trots te maken. Ook de taal is eenvoudig en kinderlijk poëtisch. Zo wil Kaat niet in slaap vallen, want “vallen doet pijn”. En volgens haar moeder zijn hersenen grijs, maar Kas gelooft dat niet, want “als je hersens grijs zijn, hoe kun je dan zoveel kleuren denken?”
Loek Beckers speelt afwisselend de rollen van ‘mapa’ (mama en papa ineen), schooljuffrouw (jurkvrouw) en populair klasgenootje. Deze rollen geven de voorstelling dynamiek, maar zijn wel erg stereotypisch neergezet. De voorstelling is over het algemeen ook vrij expliciet. Alles wordt duidelijk uitgesproken en ingevuld, wat opmerkelijk is in een voorstelling waarin de fantasie juist centraal staat. Aan de andere kant is deze expliciete aanpak een begrijpelijke manier om de abstracte thematiek inzichtelijk te maken voor kinderen vanaf vijf jaar. De jonge toeschouwertjes kunnen flink meeroepen en -denken met Kaat en sommigen krijgen zelfs van de jurkvrouw ‘de beurt’ in de les. Een jongetje van een jaar of zes op de derde rij roept halverwege de voorstelling: “dit is wel een leuk voorstellinkje!”. Het meisje naast hem knikt instemmend: “Ja, een grappig voorstellinkje is het!”.
‘Nietmisschien’ is een aandoenlijke voorstelling, waarin thema’s als dyslexie en hoe je alles in je hoofd moet ordenen op een luchtige, herkenbare manier worden aangesneden. Hetpaarddatvliegt weet niet alleen kinderen te boeien, maar ook volwassenen. Het is voor iedereen even slikken als Kas vertrekt en hij Kaats bovenkamer netjes opgeruimd achterlaat, met als verrassing een paar goede ideeën, wat hersenkronkels en een binnenpretje.

‘Nietmisschien’ is nog in verschillende theaters in Nederland te zien en is geschikt voor iedereen vanaf vijf jaar. In januari gaat de volgende voorstelling van Hetpaarddatvliegt in première: Loch Ness (8+). Voor meer informatie en speellijst: www.hetpaarddatvliegt.nl en www.stipprodukties.nl.

Gezien:
‘Nietmisschien’, Hetpaarddatvliegt,
19 december, Stadsschouwburg Utrecht

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

recensie Eindhovens Dagblad
16 september 2005
door Gerard Mesman: